MARÍA LAPIDO - Todas e ningunha

 

María Lapido (Curtis, A Coruña. 1988)

Interesada dende sempre pola integración social, a multiculturalidade e o feminismo, desenvolve a súa obra a través da fotografía e da pintura, fusionando, en ocasións, ambas disciplinas. Logo de traballar con acrílico e óleo, nos últimos anos céntrase no uso da acuarela e máis recentemente, na ilustración dixital. O seu discurso medra coas acuarelas presentes nesta mostra; trátase de distintas series de retratos de mulleres, sempre dende un posicionamento político de xénero. Para María Lapido é esencial destacar a mirada feminina. Deste xeito de ver e entender a arte nacen as ideas que subxacen nos seus retratos: por unha banda, a revisión da beleza, como un goce en igualdade de condicións para a retratada e a espectadora e, unido ó anterior, a condición de suxeito activo das súas mulleres, tratando de dar xustiza ó concepto histórico de musa. Ademáis, nelas, a forza reside nos seus rostros e non nos seus corpos.

A expresividade dos xestos e miradas transmiten forza e vulnerabilidade, nunha sorte de equilibrio emocional que reflicte a complexidade da vida diaria. Partindo do uso variado da cor e da forma, María Lapido crea atmosferas realistas, onde os planos e volumes son reinterpretados, xerando contraste entre a protagonista e o seu entorno. A artista pretende así xerar unha atmosfera onde a realidade vira poliédrica, relativa, contraditoria. A beleza neste ambiente é, unha vez máis, esa ollada poderosa e amable, de igual a igual, entre a muller pintada e a que mira. Beleza inclusiva e en conflito coa globalización, interpretada como “beleza global” que anula identidades minorizadas e ao mesmo tempo integra centos de realidades antropolóxicas e estéticas. Con esta fórmula, nace o seu último proxecto “Todas e Ningunha”, unha colección de acuarelas que teñen como obxectivo invitar á reflexión sobre a imaxe da muller, imaxe construída dende dogmas machistas que fixeron dos colectivos de mulleres un ente social non diverso. “Todas e Ningunha” fai referencia a ese conxunto íntegro, enteiro e válido de mulleres invisibilizadas que comparten e diverxen entre si.